Odpowiedź ministra rolnictwa i rozwoju wsi

na interpelację nr 5778

w sprawie przystosowania zakładów przetwórstwa pomidorów do wymogów Unii Europejskiej

   Odpowiadając na pytania zawarte w interpelacji Pana Posła Grzegorza Woźnego w sprawie funkcjonowania w Polsce rynku przetworów owocowych i warzywnych po 1 maja 2004 roku, uprzejmie informuję, że poruszona w nich materia merytoryczna jest obecnie przedmiotem kontaktów roboczych pomiędzy Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi a Komitetem Zarządzającym Do Spraw Owoców i Warzyw, działającym przy Komisji Europejskiej.

   Ad 1) W stanowisku negocjacyjnym nasz kraj wyraził zainteresowanie uczestnictwem w systemie pomocy finansowej dla grup producentów pomidorów przeznaczonych dla przetwórstwa. W związku z tym strona polska wystąpiła o przyznanie limitu produkcji pomidorów objętego pomocą finansową w wysokości 194639 ton. W Traktacie Akcesyjnym zapisano limit w postulowanej przez Polskę wysokości. Tym samym spełniony został podstawowy warunek funkcjonowania systemu dopłat do pomidorów przemysłowych w naszym kraju.

   Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Komisji UE nr 1535 z 2003 roku przedmiotowa pomoc finansowa może być przyznana, jeżeli uznana organizacja producentów lub wstępnie uznana grupa producentów zawrą umowę kontraktacyjną na dostawę pomidorów z zatwierdzonym zakładem przetwórczym. Zainteresowane zakłady przetwórcze wystąpiły do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o takie zatwierdzenie na mocy ustawy o organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych z dnia 27 lipca 2002 roku.

   Po akcesji zatwierdzenie zakładów przetwórczych, jak też uznanie udzielone organizacjom producentów lub wstępne uznanie udzielone grupom producentów na mocy prawodawstwa krajowego powinno być usankcjonowane przez UE. Jest to procedura stosowana w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich UE - zarówno obecnych, jak i przyszłych. Zatem nie powinna stanowić przeszkody dla funkcjonowania systemu dopłat dla pomidorów przemysłowych w Polsce w 2004 roku.

   Ad 2) Zgodnie z art. 56 ust. 2 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego, rozpatrywanym obecnie przez Senat RP, organizacje uznane i grupy producentów wstępnie uznane, wpisane do rejestru na podstawie ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego z dnia 29 listopada 2000 roku, uważa się za takowe zgodnie z niniejszą ustawą.

   Minimalne kryteria wymagane dla uznania i wstępnego uznania organizacji i grup producentów, zawarte w ustawie z dnia 29 listopada 2000 roku, są zgodne z prawodawstwem UE w tym zakresie. Jeśli zatem zainteresowana grupa lub organizacja producentów, na podstawie powołanego art. 56 ust. 2, uzyska po akcesji zaświadczenie z właściwego terytorialnie urzędu wojewódzkiego, potwierdzające jej status, to powinna być uważana za uznaną lub wstępnie uznaną również w rozumieniu przepisów UE.

   Dla przedstawionej konstrukcji prawnej istnieje zresztą precedens. W Traktacie Akcesyjnym dokonano mianowicie derogacji Rozporządzenia Rady nr 1257 z 1999 roku. W rozdziale IX a art. 33 d ust 2. czytamy: ˝Wsparcie udzielane jest wyłącznie grupom producentów formalnie uznanych przez właściwe organy nowych Państw Członkowskich pomiędzy dniem przystąpienia a końcem okresu programowania, na mocy prawa krajowego lub prawa wspólnotowego˝.

   W wypadku Polski cytowany zapis dotyczy pomocy finansowej między innymi dla grup producentów owoców i warzyw powołanych na mocy ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach z dnia 15 września 2000 roku. Oznacza on, że z dniem akcesji status uzyskany na podstawie prawa krajowego jest równoznaczny z uzyskanym na mocy prawa wspólnotowego. Nie ma żadnego powodu, dla którego podmioty uznane lub wstępnie uznane na mocy ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego z dnia 29 listopada 2000 roku miałyby być traktowane inaczej.

   Ad 3) W świetle powyższego respektowanie przez UE statusu prawnego zatwierdzonych przetwórców oraz grup i organizacji producentów nie powinno stanowić problemu formalnoprawnego. Honorowanie przez Wspólnotę kontraktów podpisanych przez wymienione podmioty stanowić będzie konsekwencję przedstawionego stanu prawnego.

   Minister

   Wojciech Olejniczak

   Warszawa, dnia 18 grudnia 2003 r.