Odpowiedź ministra zdrowia

na interpelację nr 5721

w sprawie wyczerpania limitów na leczenie

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Adama Ołdakowskiego (Nr SPS-0202-5721/03) z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie wyczerpania limitów na leczenie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.

   W odpowiedzi na pierwsze pytanie pragnę wskazać, że nie tylko składki, ale i koszty leczenia rosną. Widać to najlepiej na przykładzie szpitali, na umowy z którymi kasy chorych przeznaczały ponad 40% środków na świadczenia zdrowotne. Według opracowań GUS, ˝Wyniki finansowe samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej˝, koszty materiałów w szpitalach w roku 2002 wzrosły o 38% w porównaniu z rokiem 1999, a koszty energii o 26% (koszty wynagrodzeń tylko o 8%). W tym czasie liczba hospitalizowanych (według Biuletynów Statystycznych CSiOZ) wzrosła o 14%. Na tym tle widać, że 28% wzrostu kwoty składek w omawianym okresie nie było wystarczające, co musiało odbijać się na dostępności świadczeń. Również zaplanowany wzrost składek w roku 2003 może okazać się niewystarczający.

   W odpowiedzi na pytanie drugie należy stwierdzić, że szpitale są rzeczywiście w trudnej sytuacji. Szpitale prawdopodobnie będą musiały przesunąć zabiegi planowe, koncentrując się wyłącznie na przypadkach zagrożenia zdrowia i życia, do czego są zobowiązane na mocy ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia z 23 stycznia 2003 r. (Dz.U. nr 45, poz. 391, z późn. zm.), jak i ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30 sierpnia 1991 r. (Dz.U.91.91.408 z późn. zm.).

   W odpowiedzi na pytanie trzecie trzeba odpowiedzieć, że nie ma takiej organizacji publicznej ochrony zdrowia, w której nie występują kolejki. Angielski system publicznej służby zdrowia (National Health Service) uznaje za ambitny cel skrócenie do roku 2005 czasu oczekiwania na poradę lekarską do nie więcej niż 3 miesięcy i oczekiwania na leczenie szpitalne do nie więcej niż 6 miesięcy. Od 2008 roku maksymalna długość oczekiwania na leczenie szpitalne ma zmniejszyć się do 3 miesięcy (na podstawie strony internetowej Departament of Health). I dzieje się tak, pomimo że wydatki na ochronę zdrowia na głowę mieszkańca w Wielkiej Brytanii są 3 razy wyższe niż w Polsce (Europejski Raport Zdrowotny 2002). Problem w warunkach polskich można zmniejszyć, wprowadzając sprawny system monitorowania kolejek, ułatwiający wybór świadczeniodawcy pacjentowi oczekującemu na świadczenie. System ten jest obecnie rozwijany. Należy jednak powiedzieć, że jego eksploatacja również pociąga za sobą koszty. Ale nawet jego pełne wdrożenie nie zapewni pacjentom natychmiastowego przyjęcia na badanie i to w jednostce ochrony zdrowia najbliższej geograficznie pacjentowi. Alternatywą jest utrzymywanie gotowości w świadczeniu usług medycznych, jak ma to miejsce w przypadku pogotowia ratunkowego.

   Z poważaniem

   Minister

   Leszek Sikorski

   Warszawa, dnia 23 grudnia 2003 r.