Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 5514

w sprawie trudnej sytuacji w więziennictwie

   Stosownie do pisma l. dz. SPS-0202-5514/03 z dnia 17 listopada 2003 r. przedstawiam Panu Marszałkowi odpowiedź na interpelację posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Tadeusza Tomaszewskiego.

   W toku prac nad budżetem resortu sprawiedliwości na 2004 rok uwzględniona została potrzeba zwiększenia stopnia zabezpieczenia finansowego realizowanych przez więziennictwo, ciągle rosnących, zadań oraz zahamowania narastania jego zobowiązań finansowych. W projekcie wydatków na rok przyszły dokonano przesunięć wewnętrznych, które umożliwią wzrost wydatków na zakup towarów i usług o ponad 40 mln zł (tj. o 12% w stosunku do roku bieżącego). W podobny sposób udało się również zabezpieczyć dla więziennictwa w 2004 roku niezbędny poziom wydatków na cele inwestycyjne.

   Aspiracje Służby Więziennej, aby doprowadzić do zrównania wskaźnika wielokrotności kwoty bazowej stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy z obowiązującymi w Straży Granicznej czy Policji, są dla resortu sprawiedliwości zrozumiałe i w pełni uzasadnione. Choć realia przyszłorocznego budżetu nie pozwolą zaspokoić tych oczekiwań, uważam, że dalsze odkładanie ich spełnienia byłoby złym rozwiązaniem. W dniu 13 listopada br. - w toku dialogu prowadzonego z Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa - podpisałem wraz z Dyrektorem Generalnym SW gen. Janem Pyrcakiem oraz z przewodniczącym Zarządu Głównego NSZZ FiPW Bronisławem Ogonkiem-Obierzyńskim porozumienie określające terminy i sposób realizacji zgłoszonych przez stronę związkową postulatów. Drugi punkt porozumienia dotyczy problemu zrównania wskaźnika uposażeń funkcjonariuszy SW ze wskaźnikiem ustanowionym w Policji. Strony potwierdziły, że wspólnym celem oraz zadaniem dla wszystkich stron jest zrównanie powyższych wskaźników. Strona związkowa oczekuje, iż zrównanie to nastąpi nie później, niż z dniem 1 stycznia 2005 r. Treść tego zapisu musi być rozumiana jako podtrzymanie intencji wynikających z porozumienia pomiędzy Zarządem Głównym Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa a Centralnym Zarządem Zakładów Karnych z 1995 roku, którego gwarantem był rząd reprezentowany przez ministra sprawiedliwości. W jego myśl miało nastąpić zrównanie wskaźnika obowiązującego w więziennictwie ze stosowanymi w Policji i wojsku.

   Poza ww. działaniami, w następstwie których winna następować stopniowa poprawa sytuacji więziennictwa, resort sprawiedliwości podjął starania, aby w 2004 roku Służba Więzienna uzyskała 500 etatów funkcjonariuszy. Liczba ta pozwoli m.in. na zwiększenie nasycenia kadrą istniejących oddziałów dla niebezpiecznych oraz na uruchomienie kolejnych. Zaspokojona zostanie ponadto realizacja zadań medycyny pracy oraz potrzeby etatowe jednostek penitencjarnych, w szczególności działów ochrony i penitencjarnych. Według obliczeń dokonanych przez Centralny Zarząd Służby Więziennej poprawa stanu etatowego służby umożliwi rozwiązanie problemu nadgodzin w ciągu najbliższych dwóch lat.

   Wyrażam przekonanie, że poprawa finansowania zadań więziennictwa i postępujące nasycenie etatowe Służby Więziennej umożliwią jej złagodzenie narosłych w ostatnich latach problemów.

   Sekretarz stanu

   Jerzy Łankiewicz

   Warszawa, dnia 4 grudnia 2003 r.