Odpowiedź ministra środowiska

na interpelację nr 5454

w sprawie śruty

   Odpowiadając na pismo Pana Marszałka z dnia 5 listopada 2003 roku znak: SPS-0202-5454/03, przekazujące interpelację Pani Poseł Marii Zbyrowskiej, dotyczącą importu śruty poekstrakcyjnej, uprzejmie wyjaśniam, co następuje:

   Klasyfikacja śruty poekstrakcyjnej do odpadów w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628, ze zmian.) jest prawidłowa.

   Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) odpad ten jest zaklasyfikowany pod kodem 02 03 03 ˝odpady poekstrakcyjne˝. Pragnę zwrócić uwagę, iż zgodnie z niniejszą klasyfikacją śruta poekstrakcyjna stanowi odpad inny niż niebezpieczny.

   Stwierdzenie, iż przedmiotowa śruta została umieszczona na ˝czarnej liście˝, jest również niezgodne z prawdą. W prawodawstwie polskim pojęcie ˝czarnej listy˝ w odniesieniu do odpadów nie funkcjonuje. Na uwagę zasługuje również fakt, iż polska definicja odpadów oraz polski katalog odpadów są w pełni zgodne z prawem Unii Europejskiej. Definicja zawarta w ustawie o odpadach jest tożsama z definicją zawartą w Dyrektywie Rady Nr 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, zaś w Decyzji Komisji Nr 94/3/WE z dnia 20 grudnia 1993 roku ustanawiającej listę odpadów zgodnie z art. 1 pkt (a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów - Europejski Katalog Odpadów (EWC) pod kodem 02 03 03 umieszczono ˝waste from solvent extraction˝ - odpady poekstrakcyjne.

   Pragnę wyjaśnić, iż nie podjąłem decyzji o wpisaniu odpadów w postaci śruty poekstrakcyjnej na ˝czarną listę˝, gdyż takiej listy w obowiązujących przepisach nie ma. Natomiast prawdą jest, iż w obrębie państw będących członkami Unii Europejskiej obrót odpadami tego typu odbywa się bez konieczności uzyskiwania zezwolenia. Jest to spowodowane tym, iż według klasyfikacji OECD niniejsze odpady zostały ujęte na zielonej liście odpadów.

   Ponadto wyjaśniam, iż obowiązek uzyskiwania zezwoleń na wwóz śruty do Polski nie został wprowadzony w ostatnim czasie. Ustawa o odpadach obowiązuje, zgodnie z art. 62 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085 z późn. zm.), od dnia 1.10.2001 r.

   Pragnę podkreślić, iż do maja 2003 r. nie było sygnałów dotyczących problemów z importem śruty. Od maja br. o konieczności uzyskiwania zezwoleń na przywóz odpadów w postaci śruty poekstrakcyjnej poinformowani zostali: Pan J. Jerzy Pilarczyk - sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi (pismo z dnia 5.06.2003 r.), Pan Maciej Tomaszewicz - sekretarz generalny Izby Gospodarczej Handlowców, Przetwórców Zbóż i Producentów Pasz (pismo z dnia 6.06.2003 r)., dyrektor Departamentu Ceł w Ministerstwie Finansów w dniu 9.06.2003 r., Pan Bogdan Judziński - prezydent Izby Gospodarczej Handlowców, Przetwórców Zbóż i Producentów Pasz (pismo z dnia 4.07.2003 r.), Pan Prof. Marian Kozłowski - senator RP (pismo z dnia 9.07.2003 r.), Pan Czesław Pogoda - poseł na Sejm RP (pismo do Marszałka Sejmu z dnia 7.08.2003 r.).

   Nie było również żadnych sygnałów, aby poczynić kroki w celu umieszczenia przedmiotowej śruty poekstrakcyjnej na tzw. ˝polskiej zielonej liście˝, tj. w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5 marca 2002 r. w sprawie listy odpadów innych niż niebezpieczne, których przywóz z zagranicy nie wymaga zezwolenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (Dz. U. Nr 56, poz. 512). Jednakże, mając na uwadze aktualne problemy związane z wprowadzeniem na polski obszar celny transportów śruty, podjąłem w dniu 22.10.br. decyzję o umieszczeniu śruty poekstrakcyjnej w nowelizacji rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 marca 2002 r. w sprawie listy odpadów innych niż niebezpieczne, których przywóz z zagranicy nie wymaga zezwolenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska (Dz. U. Nr 56, poz. 512), co zwolni importerów z obowiązku występowania o zezwolenie na przywóz śruty z zagranicy. Obecnie znowelizowany projekt został przekazany do uzgodnień międzyresortowych. Przed podjęciem ostatecznej decyzji konieczne jest przeanalizowanie, jakie jest całkowite zapotrzebowanie krajowego rynku pasz na komponenty śrutowe, jaką ilość śruty poekstrakcyjnej mogą wytworzyć w ciągu roku polscy producenci, z uwzględnieniem wzrostu produkcji śruty po wejściu w życie ustawy o biopaliwach.

   Również uprzejmie wyjaśniam, iż nigdy nie zakwalifikowałem śruty poekstrakcyjnej do odpadów niebezpiecznych. Niniejszy produkt uboczny wytwarzania oleju roślinnego jest odpadem innym niż niebezpieczny i jako taki może być stosowany jako komponent paszowy. Potwierdzeniem możliwości wykorzystania tego odpadu jest zarówno generalna zasada postępowania z odpadami, przyznająca priorytet dążeniu do wykorzystania odpadów, jak również umieszczenie niniejszego materiału roślinnego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 lutego 2003 r. w sprawie materiałów paszowych wprowadzanych do obrotu (Dz. U. Nr 44, poz. 384). Jednocześnie pragnę podkreślić, iż transport niniejszego odpadu nie musi odbywać się pod rygorem zachowania szczególnych wymogów transportowych.

   Minister

   Czesław Śleziak

   Warszawa, dnia 25 listopada 2003 r.