Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 5333

w sprawie utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego

   Odpowiadając na interpelację z dnia 24 października 2003 r. Pana Tadeusza Iwińskiego - posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przesłaną przy piśmie, znak: SPS-0202-5333/03, z dnia 27 października 2003 r., dotyczącą utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego, uprzejmie informuję.

   Sprawa utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego jest podnoszona od wielu lat. Wysiłki kolejnych Ministrów Środowiska były wspierane m.in. przez parlamentarzystów i środowiska naukowe. Pierwotnie proponowano, aby powierzchnia Parku wynosiła około 42 tys. ha. Spotkało się to z negatywną opinią Lasów Państwowych i samorządów. W 1997 r. Ministerstwo Środowiska dokonało korekty proponowanych granic, wyłączając w szczególności z projektowanych granic Parku drzewostany pochodzenia sztucznego. W skład przyszłego Mazurskiego Parku Narodowego miały wejść następujące rezerwaty przyrody: Strzałowo, Pierwos, Krutynia, Zakręt, Królewska Sosna, Czaplisko-Ławny Lasek, Jezioro Nidzkie, Krutynia Dolna, Jezioro Lisunie, Jezioro Warnołty, Jezioro Czapliniec i Jezioro Łuknajno.

   W celu prowadzenia skutecznej ochrony przyrody w parku narodowym w jego granicach powinny znaleźć się obszary położone pomiędzy tymi rezerwatami przyrody. Jest to niezbędne dla sprawnego administrowania parkiem narodowym. W tak zaproponowanych granicach Mazurskiego Parku Narodowego znalazłoby się około 14 tys. ha. Propozycja ta spotkała się ze zrozumieniem głównego zarządcy tych obszarów, tj. Lasów Państwowych.

   Projekt rozporządzenia w sprawie utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego uwzględnił także potrzeby społeczne, w szczególności w zakresie udostępnienia obszarów Parku dla turystyki, w tym żeglugi pasażerskiej. Niestety, miejscowe gminy ustosunkowały się negatywnie do tego projektu. Pomimo szeregu rozmów konsensusu nie osiągnięto. Zgodnie z art. 14 ust. 7b ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 z późn. zm.) utworzenie parku narodowego może nastąpić tylko po uzgodnieniu z właściwymi miejscowo organami zainteresowanych jednostek samorządu terytorialnego. Sprzeciw gmin wynika m.in. z tego, że parki narodowe nie płacą podatków od nieruchomości, służących celom statutowym parków narodowych (art. 14 ust. 13 ww. ustawy o ochronie przyrody). Ponadto od gruntów leśnych parki narodowe płacą obniżony podatek leśny, tj. około 50% podatku płaconego od lasów gospodarczych.

   Propozycja utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego o powierzchni około 10 tys. ha nie jest możliwa do przyjęcia, gdyż w skład parku narodowego weszłyby głównie rezerwaty przyrody niestanowiące spójnej powierzchni, poprzedzielane lasami gospodarczymi. W konsekwencji efekt ochronny byłby nieznaczny w stosunku do kosztów, jakie poniósłby budżet państwa na funkcjonowanie parku narodowego.

   Uprzejmie informuję, że w wypadku udzielenia skutecznej pomocy ze strony Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w uzyskaniu zgody samorządów na utworzenie Mazurskiego Parku Narodowego o powierzchni około 14 tys. ha podejmę dalsze starania w celu utworzenia tego Parku. W związku z tym wystąpię do Wojewody Warmińsko-Mazurskiego ze stosownym zapytaniem.

   Dziękuję Panu Posłowi za wyrażone zainteresowanie sprawą utworzenia Mazurskiego Parku Narodowego.

   Sekretarz stanu

   Krzysztof Szamałek

   Warszawa, dnia 14 listopada 2003 r.