Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów

- z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 5121

w sprawie stawki podatku VAT na usługi związane z transportem międzynarodowym świadczonym przez firmy turystyczne

   W odpowiedzi na przesłaną przy piśmie z dnia 10 października 2003 r., znak: SPS-0202-5121/03, interpelację poselską Pana Posła Adama Szejnfelda uprzejmie wyjaśniam:

   Stosownie do § 54 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz. 268 z późn. zm.) za eksport usług, podlegający opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%, uznaje się usługi polegające na przewozie przez przewoźnika powietrznego osób - na podstawie dokumentów wymienionych w § 56 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia. Zgodnie natomiast z § 56 ust. 1 pkt 3 dokumentem stanowiącym dowód świadczenia usług transportu lotniczego osób, o których mowa powyżej, jest międzynarodowy bilet lotniczy, wystawiony przez uprawnionego przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

   Stosownie natomiast do art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. opodatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 zpóźn. zm.) w związku z poz. 120 załącznika nr 3 do ww. ustawy, opodatkowaniu obniżoną do wysokości 7% stawką podatku VAT podlegają usługi organizatorów ipośredników turystycznych (PKWiU 63.3) - z wyłączeniem usług pośrednictwa wsprzedaży biletów, miejsc zakwaterowania i wycieczek z kompleksowym programem imprez (PKWiU 63.30.12). Należy przy tym podkreślić, iż usługi organizatorów turystyki mogą obejmować swoim zakresem m.in. zakwaterowanie, wyżywienie, usługi przewodników oraz transport. W przypadku zatem, gdy usługa turystyczna obejmuje swoim zakresem kilka rodzajów usług, wzajemnie komplementarnych, świadczonych turystom lub odwiedzającym, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega usługa turystyczna jako całość, nie zaś poszczególne usługi ją tworzące. Brak jest zatem podstaw i uzasadnienia, aby z usług turystycznych, klasyfikowanych do PKWiU 63.3, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, wyłączać usługi transportu wyłącznie w celu opodatkowania ich stawką podatku VAT w wysokości 0%.

   Jednocześnie należy podkreślić, iż zgodnie z art.14 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) Minister Finansów dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego. Mając na uwadze powyższe, należy zaznaczyć, iż Minister Finansów wydaje interpretacje przepisów prawa podatkowego w sytuacji stwierdzenia przypadków rozbieżności interpretacyjnych określonego przepisu przez organy podatkowe. W przedmiotowej sprawie nie przedłożono rozbieżnych interpretacji przepisów przez organy podatkowe. Brak jest zatem podstawy iuzasadnienia do wydania urzędowej interpretacji.

   Do Ministra Finansów nie napływały sygnały co do rozbieżnych interpretacji wtym zakresie wydawanych przez organy podatkowe. Należy zauważyć, iż każda interpretacja wydana przez urząd skarbowy w trybie art. 14a ustawy - Ordynacja podatkowa, ma zastosowanie wyłącznie w konkretnym przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym i tylko w stosunku do podatnika, któremu została udzielona. Interpretacji tych nie można zatem uogólniać i stosować w każdym przypadku. Nie można zatem mówić o zmianie wykładni prawa.

   Należy przy tym dodać, iż od dnia 01.01.2003 r. do ustawy - Ordynacja podatkowa wprowadzono przepisy tworzące system kontroli wydawanych przez urzędy skarbowe interpretacji prawa podatkowego. Obowiązek kontroli spoczywa obecnie na izbach skarbowych. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa urząd skarbowy przekazuje właściwej izbie skarbowej informację o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, niezwłocznie po jej udzieleniu - do wiadomości oraz w celu sprawdzenia jej prawidłowości. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości izba skarbowa zobowiązana jest do dokonania zmiany udzielonej informacji.

   Równocześnie należy zaznaczyć, iż ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387) zostały wprowadzone przepisy szczegółowo normujące przypadki, w których podatnicy nie ponoszą konsekwencji z tytułu dokonania zmiany lub wydania błędnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przez organ podatkowy. Stosownie bowiem do art. 14 § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2003 r. zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji prawa podatkowego nie może im szkodzić, jednakże nie zwalnia ich z obowiązku zapłaty podatku. W takim przypadku nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się, nie nalicza się odsetek za zwłokę i nie ustala dodatkowego zobowiązania podatkowego w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług - w zakresie wynikającym z zastosowania się do interpretacji. Tym samym podatnik nie ponosi obecnie konsekwencji z tytułu zastosowania się do błędnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dokonanej przez organ podatkowy. Nie zwalnia go to jednak zobowiązku zapłaty podatku.

   Należy również dodać, iż przypadki i zasady umarzania zaległości podatkowych regulują przepisy ustawy zdnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Zgodnie z art. 67 § 1 ww. ustawy wprzypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Ponadto, stosownie do art. 14 tej ustawy, przesłanką umorzenia zaległości podatkowych może być także zastosowanie się podatnika do interpretacji prawa podatkowego, jeżeli zaległości te powstały na skutek zastosowania się do takiej interpretacji. Powyższa przesłanka dotyczy wyłącznie interpretacji dokonywanych przez organy podatkowe w trybie art. 14 § 1 oraz art. 14a § 1 ww. ustawy Ordynacji podatkowej. Nie ma natomiast zastosowania w przypadku błędnych ustaleń dokonanych w trakcie kontroli podatkowej lub skarbowej.

   Należy przy tym dodać, iż umorzenie zaległości podatkowych następuje wformie decyzji organu podatkowego mającej charakter uznaniowy. Z tego względu każda sprawa wymaga indywidualnego rozpatrywania pod kątem wystąpienia przesłanek uzasadniających umorzenie zaległości podatkowych, przy uwzględnieniu zaistniałego stanu faktycznego.

   Jednocześnie uprzejmie informuję, iż z uwagi na toczące się postępowanie niemożliwym jest dokonanie oceny materiału faktycznego przedstawionego przez Pana Posła.

   Podsekretarz stanu

   Elżbieta Mucha

   Warszawa, dnia 7 listopada 2003 r.