Odpowiedź na interpelację w sprawie naprawy nawierzchni dróg
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury
na interpelację nr 4618
w sprawie naprawy nawierzchni dróg
W odpowiedzi na interpelację Pani Poseł Marii Zbyrowskiej nr SPS-0202-4618/03 z dnia 26 sierpnia 2003 r. przedstawiam swoje stanowisko:
Wzrost poziomu motoryzacji jest nieodłącznym elementem rozwoju gospodarczego kraju i awansu cywilizacyjnego społeczeństwa. W Polsce zauważalny jest nieustanny wzrost liczby samochodów, natężenia ruchu na drogach i ilości przewożonych ładunków. Otwarcie granic spowodowało ogromny przyrost ruchu międzynarodowego, w tym ciężkiego ruchu, do którego polskie drogi nie były, i nie są, przystosowane. W latach 1990-2000 nastąpił ponaddwukrotny wzrost natężenia ruchu pojazdów samochodowych. Stale wzrastający poziom motoryzacji społeczeństwa wymaga odpowiednio ukształtowanej sieci drogowej, zapewniającej sprawne funkcjonowanie transportu z minimalizowaniem uciążliwości dla środowiska. Jednakże wobec wieloletniego niedoinwestowania drogownictwa i wzrostu obciążenia ruchem sieci drogowej nie następował proporcjonalny wzrost nakładów finansowych, co spowodowało znaczne pogorszenie stanu technicznego dróg i zaległości w robotach remontowych. Wg raportu o stanie dróg krajowych za rok 2002 29,6% nawierzchni dróg było w stanie złym, 33,4% w stanie niezadowalającym, a 37% w stanie dobrym tzn. 63% sieci dróg krajowych wymaga przeprowadzenia różnego rodzaju remontów.
Zaległości utrzymaniowe na drogach sięgają kilkunastu lat. Zakres robót uzależniony jest od środków finansowych przydzielonych z budżetu państwa. Łączne nakłady na remonty nawierzchniowe na sieci dróg krajowych w roku 2003 są trzykrotnie mniejsze od najpilniejszych potrzeb.
Dlatego też prowadzone są doraźne remonty cząstkowe (tzw. łatanie dziur), które z założenia wytrzymują krótkie okresy eksploatacji. Jednak dla utrzymania przejezdności drogi i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego rozwiązania takie muszą być stosowane.
Modernizacja istniejącej sieci drogowej powoduje okresowe utrudnienia dla użytkowników danego odcinka drogi, tak jest w Polsce i w każdym innym kraju. Mimo wielu działań zarządcy drogi i wykonawcy robót (w tym przygotowanie projektu organizacji ruchu na czas wykonywania robót) utrudnień tych nie daje się całkowicie wyeliminować, można je jedynie ograniczyć.
Droga krajowa nr 4 Jędrzychowice-Korczowa w programie rządowym ˝Infrastruktura - klucz do rozwoju˝ została zakwalifikowana do dróg krajowych, które mają być wzmocnione do 11,5 ton/oś. Droga prowadzi ruch tranzytowy ciężki, a także ruch lokalny ośredniodobowym natężeniu 16 000 pojazdów/dobę (wg pomiarów ruchu z 2000 r.).
Przebudowywany odcinek tej drogi Rzeszów-Świlcza o długości 0,9 km obejmuje dobudowę czwartego pasa ruchu, przebudowę konstrukcji jezdni w celu uzyskania nośności nawierzchni do 11,5ton/oś, budowę chodników, odnowę i budowę poboczy, renowację odwodnienia, instalację środków bezpieczeństwa ruchu drogowego i korektę istniejącej niwelety.
Dobudowa pasa ruchu i przebudowa konstrukcji jezdni wymaga wyłączenia z ruchu części istniejącej jezdni. Jednak ze względu na konieczność utrzymania dwukierunkowego ruchu na drodze nr 4 (pasy ruchu o szer. 3,5 m), biorąc pod uwagę bezpieczeństwo i płynność ruchu, niezbędne było wykorzystanie dla ruchu istniejącego pobocza bitumicznego o znacznie mniejszej nośności oraz jego poszerzenia płytami betonowymi. Stąd też przy obecnym natężeniu ruchu pojawiają się ubytki w nawierzchni pobocza oraz koleiny, które w miarę możliwości są likwidowane na bieżąco. Jest to stan przejściowy. Roboty na tym odcinku będą zakończone do końca października 2003 r.
Wszystkie roboty drogowe o charakterze modernizacyjnym, realizowane na drogach krajowych, wykonywane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, którego integralną częścią są ˝Szczegółowe Specyfikacje Techniczne˝ opisujące precyzyjnie sposób wykonania robót, rodzaj materiałów, ich kontrolę jakościową, jak również odbiory przejściowe i końcowe. Roboty nadzorowane są przez Inspektora Nadzoru. Za roboty wykonywane niezgodnie zwymogami technicznymi, czy też wykonywane nieterminowo, Wykonawca robót ponosi dotkliwe sankcje finansowe.
Procedury te są wzorowane na procedurach europejskich i w pełni zabezpieczają właściwe wykonanie robót. Wykonawcy są wybierani w drodze przetargu z zachowaniem ustawy o zamówieniach publicznych przez zarządców dróg.
Rząd Leszka Millera opracował strategię przebudowy sieci dróg krajowych w Polsce w latach 2003-2013, obejmującą budowę autostrad, dróg ekspresowych, obwodnic, rekonstrukcję nawierzchni dróg w sieci TEN oraz dostosowanie głównej sieci do nacisków 11,5ton/oś. Pełny efekt wpoprawie sytuacji na drogach możliwy będzie do uzyskania dopiero po roku 2013, kiedy to w wyniku równoległej realizacji budowy autostrad i dróg ekspresowych uzyska się sieć dróg bezkolizyjnych pokrywającą większą część kraju.
Wymagane nakłady na realizację Strategii wynoszą 64,5 mld zł (poziom cen 2003 r.).
Odpowiadając na szczegółowe pytania Pani Poseł, informuję :
ad 1. Odpowiedzialnym bezpośrednio za jakość prowadzonych robót drogowych jest Wykonawca robót, nadzorowany przez Inspektora Nadzoru, natomiast za prawidłowe wydatkowanie skromnych pieniędzy, tj. podjęcie trudnej decyzji o wykonaniu remontu na jednym z wielu wymagających tego zabiegu odcinków, odpowiedzialny jest zarządca drogi.
ad 2. Sytuacja opisana przez Panią Poseł na drodze nr 4 ma charakter przejściowy, jednak utrudnienia w ruchu są nieodłącznym elementem prowadzonych robót remontowych na drodze.
ad 3. Wg rządowej ˝Strategii przebudowy sieci dróg krajowych w Polsce˝ dla jej realizacji niezbędne jest zapewnienie odpowiednich środków finansowych przez budżet państwa.
Na koniec chciałem podkreślić, że potrzeby kraju w dziedzinie budowy autostrad, dróg i obwodnic znacznie przewyższają środki, jakie na ten cel możemy pozyskać. Corocznie konstruując plan, zarówno Ministerstwo Infrastruktury, jak i GDDKiA stają przed trudnym wyborem i koniecznością zbilansowania ogromnych potrzeb z dostępnymi środkami finansowymi.
Podsekretarz stanu
Dariusz Skowroński
Warszawa, dnia 22 września 2003 r.